![]() | Subscribe to AUXEL PROJECT FOR BLIND PEOPLE and be part of the biggest service project on Earth to eradicate blindness before 2nd nov 2008! | |||||
| Browse Archives of conversation on the auxel project's group | ||||||
| Browse Archives of conversation on the auxel project's Software Development group | ||||||
| Browse Archives of conversation on the auxel project's Hardware Development group | ||||||
shodh khitijacha
सहज मनात आले आणि कागदावर उतरवले अशा स्वरुपाच्या माझ्या लिखाणाला blogs आणि मनोगत यांच्या निमित्ताने व्यासपीठ मिळाले. वाचकांनी आपल्या सुचना/पसंती/नापसंती निःसंकोचपणे कळवावी.
Thursday, July 20, 2006
इथे जगतोय कोण?
प्रिय पाडगावकर विचारताहेत
कधीपासुन
सांगा कसं जगणार?
कण्हत कण्हत कि गाणं म्हणत?
प्रश्न एकच
इथे जगतोय कोण?
यंत्रच तर आहेत सगळी रोजच्या नियमांची.
सण समारंभ गाठीभेटी या होत्या उत्साहाच्या गोष्टी
त्यांचेही रुपांतर झाले यांत्रिकतेत, देखाव्यात
इथे जगतोय कोण?
जगणं हा आनंद उपभोगायचा असतो स्वच्छंदपणे
मनाची कवाडे उघडी ठेऊन
मोकळा वारा आत घेउन
आज तर आहेत सारीच कवाडं बन्द आणि
तो वारा ही महाग झालाय.
आता आहेत फक्त प्रदुषणं
आम्हीच निर्मिलेल्या भ्रष्ट्राचाराची
आणि.....
मुलांना शिकवताहेत हे लहानपणापासुनच
दुटप्पी धोरण, स्वार्थीव्रुत्ती, 'मी'पण
आणि नितीमत्ता शिष्टाचारांची.
जणु हेच जगणं, हेच माणुसपण
मुलही मग मोठं होतं,
त्याला शिकवलेल्या माणुसपणाला जागतं.
मग सांगा
ते तरी काय उत्तर देणार या प्रश्नाला?
सांगा कसं जगणार?
कण्हत कण्हत कि गाणं म्हणत?
कधीपासुन
सांगा कसं जगणार?
कण्हत कण्हत कि गाणं म्हणत?
प्रश्न एकच
इथे जगतोय कोण?
यंत्रच तर आहेत सगळी रोजच्या नियमांची.
सण समारंभ गाठीभेटी या होत्या उत्साहाच्या गोष्टी
त्यांचेही रुपांतर झाले यांत्रिकतेत, देखाव्यात
इथे जगतोय कोण?
जगणं हा आनंद उपभोगायचा असतो स्वच्छंदपणे
मनाची कवाडे उघडी ठेऊन
मोकळा वारा आत घेउन
आज तर आहेत सारीच कवाडं बन्द आणि
तो वारा ही महाग झालाय.
आता आहेत फक्त प्रदुषणं
आम्हीच निर्मिलेल्या भ्रष्ट्राचाराची
आणि.....
मुलांना शिकवताहेत हे लहानपणापासुनच
दुटप्पी धोरण, स्वार्थीव्रुत्ती, 'मी'पण
आणि नितीमत्ता शिष्टाचारांची.
जणु हेच जगणं, हेच माणुसपण
मुलही मग मोठं होतं,
त्याला शिकवलेल्या माणुसपणाला जागतं.
मग सांगा
ते तरी काय उत्तर देणार या प्रश्नाला?
सांगा कसं जगणार?
कण्हत कण्हत कि गाणं म्हणत?
Wednesday, July 19, 2006
माझं दुःख
माझं दुःख घट्ट दाबुन धरलेमी
प्रयत्नपुर्वक
जाणिवपुर्वक
पण...
प्रत्येकवेळी आलं कुणीतरी
माझ्यावरच्या प्रेमापोटी किंवा सहानुभुती ही जगाची रित म्हणुनही
माझी जखम मात्र पुन्हा ओली झाली
त्यांचा हात पाठीवर पडल्यावर
आणि शब्द कानावर
आणि मग
पुन्हा प्रयत्न सुरु ती दाबुन धरायचे
ती भळभळतेय हे
स्वःताला सुद्धा कळु नये म्हणुन.
प्रयत्नपुर्वक
जाणिवपुर्वक
पण...
प्रत्येकवेळी आलं कुणीतरी
माझ्यावरच्या प्रेमापोटी किंवा सहानुभुती ही जगाची रित म्हणुनही
माझी जखम मात्र पुन्हा ओली झाली
त्यांचा हात पाठीवर पडल्यावर
आणि शब्द कानावर
आणि मग
पुन्हा प्रयत्न सुरु ती दाबुन धरायचे
ती भळभळतेय हे
स्वःताला सुद्धा कळु नये म्हणुन.

